Afscheid

Och ja, nu ga je weg
Het is verdrietig dat ik dit zeg
Maar ook gek toch ben je nog hier
De geur van je haar een waar souvenir

Die herinnering doet me zo zeer
Hier moet ik vanaf, dit wil ik niet meer
Ik moet mijn verdriet verbijten
En lachen door mijn tranen heen

Strakjes gaat de zon nog pleiten
Lachte ik toen hij nog scheen
Ik zie de rand wel onder ogen
Ongelukkig weigeren te zijn

Ik werd gepakt, dat zat erin
Leugens en ontkenning zo min
Ook jij, krijgt je deel en voel dan jouw verdriet
Dan weet je, het was het niet waard

De tijd zal het leren, en zal niet terugkeren
Ik ga met mijn teleurstelling er dwars tegen in
Want ik weet mijn leven krijgt weer zin.

Marijke Faber
Auteur